نقد و بررسی

بررسی و نقد فیلم «ماینکرفت» یک جوک میلیارد دلاری!

ده سال پیش بود که اخبار ساخت فیلمی براساس ماینکرفت بیرون آمد. آن موقع‌ها (سال ۲۰۱۴) نام شان لوی (کارگردان «ددپول و ولورین») به پروژه گره خورده بود. اسم راب مک‌الهنی («فیلادلفیا همیشه آفتابی است») و پیتر سالت («ملک مطلق») هم اینجا و آنجا ذکر شد تا بالاخره نوبت به جرد هس رسید؛ کارگردانی که مهم‌ترین اثرش «ناپلئون دینامیت» (Napoleon Dynamite) است که او را به بهترین گزینه برای ساخت پرهرج و مرج‌ترین فیلم این‌روزها تبدیل می‌کند.

مای

اما در خود برادران وارنر هم نمی‌توانستند حدس بزنند فیلم جرد هس بتواند به موفقیت کنونی برسد؛ حتی نام شش نویسنده که پای فیلم خورده، نشان از دشواری جمع کردن فیلمنامه‌ای براساس این دنیای بلوکی می‌دهد. آخرسر سازندگان فیلم «ماینکرفت» سربلند از موانع بیرون آمدند؛ حداقل بچه‌ها که اینطور فکر می‌کنند.

نکات مثبت

    جلوه‌های ویژه عالی
    کمدی ناب جک بلک و جیسون موموآ
    ارجاعات به بازی ویدیویی و وفاداری به دنیای آن

نکات منفی

    توسعه کاراکتری محدود
    حضور کمرنگ ناتالی و داون در فیلم

«ماینکرفت»، که فاصله‌ی زیادی با رسیدن به رکورد «برادران سوپرماریو» (The Super Mario Bros. Movie) در پرفروش‌ترین فیلم تاریخ براساس بازی‌های ویدیویی ندارد، تا همینجا یکی از موفق‌ترین فیلم‌های ۲۰۲۵ در گیشه به حساب می‌آید؛ همه‌اش هم به لطف شوخی‌ای که پسربچه‌های مدرسه‌ای با «ماینکرفت» دارند. اگر چندتایی ویدیو از اکران‌های «ماینکرفت» دیده باشید، می‌دانید از چه آشوبی در سالن‌های سینمای امریکا حرف می‌زنم؛ از کشته دادن دیالوگ «من استیو هستم!»، تا پاپ‌کورن پرت کردن به در و دیوار موقع صحنه‌ی چیکن جاکی و آوردن مرغ زنده به سالن سینما! خلاصه، به نظر می‌رسد پسربچه‌های ۱۴ساله حسابی با فیلم «ماینکرفت» حال می‌کنند و ما چه کسی باشیم که بخواهیم جلوی سرگرمی آن‌ها را بگیریم!

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *