فیلم بدون خون Without Blood یک سینمایی در ژانر درام – جنگی، به کارگردانی آنجلینا جولی، با بازی سلما هایک و محصول سال ۲۰۲۴ است.
داستان فیلم
داستان در یک کشور نامشخص و در پایان یک جنگ اتفاق می‌افتد. نینا (سلما هایک) در کودکی شاهد کشته شدن پدر و برادرش توسط چند فرد مسلح است. او زیر کف خانه پنهان شده و یکی از مهاجمان که جوان است، یعنی تیتو، او را پیدا می‌کند اما او را لو نمی دهد. سال‌ها بعد، نینا که حالا زنی میانسال است، به‌طور اتفاقی تیتو را پیدا می‌کند…
نمرات فیلم
Rotten Tomatoes: ۲۱٪ از منتقدان، بر اساس ۲۸ نقد.
IMDb: حدود ۵.۴/۱۰
Metacritic: ۴۰/۱۰۰ بر اساس ۷ نقد منتقدان؛ در محدوده‌ی Mixed or Average.
یک فیلم یک زندگی: «بدون خون» از همان افتتاحیه با مسئله‌ای روبه‌رو است که تا آخر رهایش نمی‌کند: آنجلینا جولی می‌خواهد جهانی بی‌زمان و بی‌مکان بسازد، اما نمی‌تواند برای این بی‌زمانی و بی‌مکانی شکل سینمایی پیدا کند. این انتخاب البته از خود رمان آلساندرو باریکو آمده و اختراع جولی نیست؛ رمان نیز عمداً کشور، جنگ و زمان مشخصی را نام نمی‌برد. اما چیزی که در ادبیات می‌تواند به یک قرارداد روایی تبدیل شود، در سینما به مجموعه‌ای از تصمیم‌های عینی نیاز دارد. لباس، معماری، زبان، چهره‌ها، صدا، طراحی محیط و مناسبات آدم‌ها باید جهانی بسازند که اگرچه روی نقشه وجود ندارد، درون فیلم موجودیت مستقل خودش را داشته باشد. «بدون خون» چنین جهانی ندارد.
مشکل از همان حمله‌ی ابتدایی به خانه آشکار می‌شود. قرار است با واقعه‌ای روبه‌رو باشیم که تمام زندگی نینا را از نو تعریف کرده است؛ حمله‌ای که پدر و برادرش را می‌کشد، کودکی‌اش را پایان می‌دهد و آینده‌اش را به زنجیره‌ای از انتقام، رنج و جست‌وجو برای معنا تبدیل می‌کند. اما نه موقعیت تاریخی این خشونت ساخته شده، نه طرف‌های درگیر معنایی پیدا می‌کنند و نه خود اجرای صحنه قادر است توحش واقعه را به مخاطب منتقل کند. حتی اگر بی‌زمانی را به‌عنوان قرارداد فیلم بپذیریم، میزانسن همچنان باید حسی در مخاطب زنده کند. گلوله، آتش، پنهان‌شدن کودک و قتل اعضای خانواده صرفاً اطلاعات نیستند؛ باید تجربه شوند. اینجا اما خشونت پیش از آنکه تبدیل به زخم شود، مصرف می‌شود.
مدیر مسئول – مترجم و نویسنده
